Dzisiaj miałem okazję poprowadzić szkolenie dla pracowników Wydziału Prawnego i Nadzoru oraz Wydziału Infrastruktury Urzędu Wojewódzkiego w Gdańsku na temat stosowania przepisów regulujących lokalizację odnawialnych źródeł energii w gminnych dokumentach planistycznych. Była mowa o ustawie odległościowej, o ustawie o planowaniu, a także o zmianach przepisów wprowadzonych ustawą o odnawialnych źródłach energii. To była doskonała okazja do omówienia podejścia do interpretacji przepisów na podstawie konkretnych przypadków, które podlegały kontroli nadzorczej tutejszego Urzędu. Ku mojemu zdziwieniu, pomimo obowiązywania zasady 10H, były wśród nich także plany przewidujące lokalizację elektrowni wiatrowych i ponoć wcale nie były to plany pod jedną elektrownię. W tym kontekście rozmawialiśmy o możliwości sporządzania planów dopuszczających lokalizację elektrowni wiatrowych przy granicy gminy, w odległości mniejszej niż 10-krotność ich wysokości. To temat, który z pewnością powróci po liberalizacji ustawy odległościowej. Na szczęście autorzy projektu zmiany tej ustawy dostrzegli ten temat i podjęli próbę jego regulacji.

Z oczywistych względów obecnie większość prowadzonych postępowań nadzorczych związanych z tematem energetyki wiatrowej dotyczy planów pod zabudowę mieszkaniową sporządzanych z pominięciem zasady 10H. Problem ujawnił się po 15 lipca 2022r. kiedy to przestały obowiązywać przepisy przejściowe zezwalające na sporządzanie takich planów. Przy okazji omawiania tej kwestii dyskutowaliśmy o konieczności wyznaczania w planach strefy 10H i możliwości zmiany planów przewidujących tereny pod zabudowę mieszkaniową, uchwalonych przed końcem obowiązywania wspomnianych przepisów przejściowych.

Pomimo, że tematem przewodnim była energetyka wiatrowa, nie zabrakło czasu na omówienie zagadnień związanych z energetyką fotowoltaiczną. Poruszaliśmy kwestie związane ze zmianą planów przewidujących dotąd jedynie lokalizację elektrowni wiatrowych w celu dopuszczenia energetyki fotowoltaicznej, ze szczególnym wskazaniem na sposób podejmowania uchwał intencyjnych. Szeroko dyskutowaliśmy zmianę art. 10 ust. 2a, wprowadzoną poprzez nowelizację ustawy o odnawialnych źródłach energii. Analizowaliśmy różne przypadki studiów pod względem możliwości uchwalania mpzp pod fotowoltaikę.

Kwestia studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego pojawiła się również w kontekście konieczności wyznaczania stref 10H. Możliwość wyznaczania obszarów rozmieszczenia dla OZE, w tym dla energetyki wiatrowej, w aktualnie procedowanych studiach nie budziła żadnych wątpliwości. Podobnie zresztą jak przedstawione przeze mnie podejście do tego typu zmian. Co ciekawe rozbieżne stanowiska pojawiły się w temacie możliwości podjęcia uchwał intencyjnych w sprawie sporządzenia mpzp pod elektrownie wiatrowe. Osobiście uważam, że podjęcie takiej uchwały przed wejściem w życie nowelizacji ustawy odległościowej najpewniej skutkowało będzie koniecznością jej zmiany. Na spotkaniu pojawiło się odmienne twierdzenie. To jest bardzo ciekawy temat w związku z propozycją jaka znalazła się w projekcie zmiany ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, która zakłada brak wymogu zachowania zgodności mpzp ze studium w zakresie art. 10 ust. 2a. Oczywiście mówimy tu w dalszym ciągu o projektach przepisów, ale akurat ta kwestia dotyczyć ma jedynie uchwał podjętych przed wejściem w życie zmiany ustawy o planowaniu. Dlatego być może warto się zastanowić czy takich uchwał "do szuflady" nie warto byłoby podjąć.

Na zakończenie omówiłem zapowiadane zmiany w ustawie odległościowej oraz ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w odniesieniu do lokalizacji elektrowni wiatrowych i fotowoltaicznych. Zgodnie uznaliśmy, że jeżeli liberalizacja zasady 10H w zaprezentowanym kształcie dojdzie do skutku to niesamowicie istotnym elementem procedury planistycznej będzie odpowiednie wyznaczenie granic obszaru do objęcia miejscowym planem. Każda zmiana skutkująca przekroczeniem granic procedowanego projektu planu przez oddziaływanie elektrowni wiatrowych będzie wymagała powtórzenia procedury planistycznej w całości. A to przede wszystkim czas.