Archiwa mpzp - Urban Consulting

Kluczowa rola prognozy środowiskowej w procedurze MPZP dla elektrowni wiatrowych!

Nowelizacja ustawy o planowaniu przyjęta przez Sejm! Bardzo korzystna zmiana dla branży OZE!

Artykuł Quo vadis branżo wiatrakowa? pochodzi z serwisu Urban Consulting.

Uchwała o ustaleniu lokalizacji inwestycji wiatrowej jako narzędzie do nieuczciwej konkurencji

Filip Sokołowski — Thu, 30 Nov 2023 10:16:59 +0000

Czytając ten artykuł weźcie pod uwagę, że jestem urbanistą, zarabiam na przygotowywaniu planów miejscowych i mogę być wobec tego nieobiektywny. Z drugiej jednak strony patrzę na system planowania przestrzennego i zagospodarowanie przestrzeni szerzej, nie tylko z punktu widzenia rozwoju inwestycji OZE. Moja firma z kolei jest zaangażowana w szereg projektów, co pozwala nam testować i oceniać aktualnie obowiązujące regulacje w zakresie tworzenia planów miejscowych dla rozwoju energetyki wiatrowej. Mam w głowie pomysły jak poprawić czy usprawnić ten proces. Nie mieści się jednak w mojej głowie dyskutowana publicznie od wczoraj propozycja dotycząca lokalizacji elektrowni wiatrowych na bazie uchwał rad gmin, wydawanych w terminie 90 dni, bez żadnych uzgodnień i konsultacji. Nie można przecież poważnie traktować propozycji konsultacji, które będą organizowane jedynie przed przygotowaniem takiej uchwały. Taka uchwała ma być szczególną formą planu miejscowego, co oznacza, że może go zastąpić. Jej zakres ma obejmować minimum obszar oddziaływania akustycznego wokół planowanych turbin, co oznacza, że tą uchwałą można będzie regulować sposób zagospodarowania sporej części nieruchomości w gminie. Co ważne, taką uchwałę będzie można podjąć niezależnie od ustaleń obowiązującego MPZP, Studium, a nawet Planu Ogólnego - te ostatnie jeszcze nie powstały, a projekt nowelizacji ustawy wiatrakowej już zakłada możliwość ignorowania ich ustaleń(!). Demolujemy tym samym nowy system planowania przestrzennego. Najciekawsze jest jednak to, że ten sposób zagospodarowania nie będzie musiał być opiniowany i uzgadniany z żadną instytucją. Lokalna społeczność natomiast będzie mogła się zapoznać z treścią uchwały dopiero po jej przyjęciu. Nie trzeba mieć specjalnie wybujałej wyobraźni, żeby przewidzieć do czego to może doprowadzić.

Skoro nie trzeba tej uchwały uzgadniać i konsultować, to możemy ją uzyskać bardzo niskim kosztem, bez analiz środowiskowych, społecznych i urbanistycznych. Być może nawet w pełni zabezpieczone umowy dzierżawy nie będą tu potrzebne. Wystarczy złożyć wniosek z partyzanta i roztoczyć przed gmina wizję szybkiego sukcesu. Schody zaczną się później. Brak właściwego rozpoznania obszaru inwestycji będzie skutkował koniecznością zmiany uchwały lokalizacyjnej. Pytanie czy każda z firm, która uzyska taką uchwałę będzie w stanie pokryć olbrzymie koszty dewelopmentu farm wiatrowych. Część tych uchwał w ogóle nie będzie nadawała się do realizacji. Pozostaną jednak w systemie, blokując rozwój innych funkcji, w tym funkcji mieszkaniowej. Oczywiście będzie je można zmienić, ale koszt i ryzyko ewentualnych roszczeń wynikających z tej zmiany gminy będą musiały wziąć na siebie. Poza tym taki tryb lokalizacji elektrowni wiatrowych może wywołać protesty społeczne i w konsekwencji pogorszyć nastawienie do tego typu inwestycji.

Jaki jest więc sens podejmowana takich uchwał?

Każdy kto dzisiaj rozwija projekty wiatrowe doskonale wie, że istotnym problemem/ wyzwaniem jest konkurencja w terenie. Nie da się postawić elektrowni wiatrowych na sąsiadujących ze sobą działkach. Przy zakładanych obecnie parametrach turbin wiatrowych odległość pomiędzy nimi nie powinna być mniejsza niż kilkaset metrów. Oznacza to, że do realizacji projektu wiatrowego na ogół potrzebny jest obszar o powierzchni przekraczającej znacznie 1000ha. To obszar, który powinien być przeznaczony do dyspozycji jednego inwestora. Jeżeli w granicach tego obszaru kilku inwestorów dzierżawi grunty pod turbiny to szanse na realizację takiego projektu maleją wraz z liczbą tych konkurencyjnych firm. Niestety świadomość tego faktu wśród decydentów w gminach jest bardzo niska, co może skutkować podejmowaniem decyzji wzajemnie się wykluczających. W rezultacie w wielu gminach mamy do czynienia dzisiaj ze swoistym wyścigiem. Wyścigiem, w którym nierzadko nie ma żadnych zasad. W tym wyścigu uczestniczą z reguły zarówno poważni inwestorzy mający za sobą olbrzymie doświadczenie i kapitał, ale również tacy, którzy nie mają większych szans na zrealizowanie projektu, o którym mówią, co oczywiście nie oznacza, że są na straconej pozycji. Dobrze wszyscy wiemy, że tych drugich jest wcale niemało. Narzędzie, które pozwala w krótkim czasie zabezpieczyć cały ten obszar dla realizacji inwestycji jest z punktu widzenia inwestora narzędziem wręcz idealnym. Problem w tym, że to narzędzie może być wykorzystywane do nieuczciwej konkurencji niwecząc szansę na powstanie innych, dobrze przygotowanych projektów. Naturalnie ucierpią na tym inwestorzy, ucierpią też samorządy, które stracą szansę na rozwój wartościowych projektów. W rezultacie stracimy my wszyscy, bo rozwój OZE nie będzie przebiegał tak jakby mógł.

Taka uchwała daje również szansę na szybkie wnioskowanie o warunki przyłączenia, które dzisiaj są towarem deficytowym. Z tego punktu widzenia trzeba przyznać, że to rozwiązanie ma jakieś uzasadnienie, ponieważ pozwala nie inwestować sporych pieniędzy przed uzyskaniem tych warunków. Moim zdaniem jednak takie rozwiązanie ma zbyt daleko idące skutki i dlatego uważam, że nie jest do przyjęcia. Ten problem należy rozwiązać z innej strony nie pozostawiając w systemie uchwał, które nie są możliwe do realizacji, a jednocześnie rodzą olbrzymie skutki prawne i blokują możliwość innego zagospodarowania terenów objętych uchwałą.

Reasumując, uważam, że zaproponowana nowa forma lokalizacji inwestycji wiatrowych przyniesie więcej szkód niż korzyści. Wątpię, że będzie to narzędzie powszechnie stosowane w gminach, szczególnie w najbliższym przedwyborczym okresie. Poza tym czytając projekt ustawy mam znacznie więcej pytań niż odpowiedzi dotyczących tego rozwiązania, co nie wróży za dobrze w kontekście oceny poprawności jego przygotowania.

Osobiście żałuję, że w projekcie tej ustawie nie znalazły się proste zmiany dotyczące usprawnienia procedury planistycznej. Obowiązki i terminy dotyczące organizacji konsultacji publicznych wymagają pilnych zmian. Warto byłoby też doprecyzować część wymogów, bo ich niejednoznaczność może w przyszłości skutkować rozstrzygnięciami nadzorczymi do planów miejscowych. Na domiar złego proponowane zmiany w przepisach nie są spójne z przepisami aktualnie obowiązującymi, co wzmocni tylko niemały już bałagan i wątpliwości interpretacyjne. Za rozsądną należy natomiast uznać propozycję dotyczącą uzależnienia odległości pomiędzy elektrowniami wiatrowymi a zabudową mieszkaniową od oddziaływania akustycznego. Szkoda tylko, że dokłada się do tej ciekawej propozycji bardzo złe rozwiązania, których wprowadzenie może przynieść wiele szkód dla branży wiatrowej. Osobiście mam nadzieję na poprawki.

Zachęcam Was również do przeczytania moich wcześniejszych wpisów:

Kluczowa rola prognozy środowiskowej w procedurze MPZP dla elektrowni wiatrowych!

Nowelizacja ustawy o planowaniu przyjęta przez Sejm! Bardzo korzystna zmiana dla branży OZE!

Artykuł Uchwała o ustaleniu lokalizacji inwestycji wiatrowej jako narzędzie do nieuczciwej konkurencji pochodzi z serwisu Urban Consulting.

Jak organizować spotkania otwarte?

Filip Sokołowski — Tue, 07 Nov 2023 06:11:58 +0000

Zgodnie z art. 6e ust. 1 pkt 1 ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych wójt, burmistrz albo prezydent miasta gminy, w której jest lokalizowana elektrownia wiatrowa w terminie 30 dni od dnia podjęcia uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego, na podstawie którego ma być lokalizowana elektrownia wiatrowa, organizuje co najmniej jedno spotkanie otwarte w formie spotkania bezpośredniego oraz co najmniej jedno spotkanie otwarte prowadzone za pomocą środków porozumiewania się na odległość, umożliwiających zabieranie głosu, zadawanie pytań i składanie uwag przez jednoczesną transmisję obrazu i dźwięku oraz zadawanie pytań i składanie uwag w formie zapisu tekstowego.

Powstaje pytanie czy można spotkanie bezpośrednie oraz spotkanie „online” zorganizować w tym samym czasie?

Aby odpowiedzieć na to pytanie należy się zastanowić nad celem tej regulacji. Jeżeli przyjmiemy, że celem jest upowszechnienie dostępu do spotkania otwartego, poprzez wykluczenie konieczności osobistego stawiennictwa w urzędzie gminy (czy też innym miejscu) to dla osiągnięcia tego celu nie ma znaczenia czy spotkania odbędą się w jednym terminie czy w różnych terminach. Jeżeli natomiast uznamy, że celem było zwiększenie prawdopodobieństwa, że wyznaczone terminy będą pasowały większości zainteresowanych to należałoby uznać, że muszą być to dwa spotkania, zorganizowane przynajmniej z jednodniowych, a najlepiej kilkudniowym odstępem.

Ja opowiadam się za tym pierwszym celem. Dlaczego?

Z zacytowanego na wstępie przepisu wynika, że możemy zorganizować więcej niż jedno spotkanie bezpośrednie i więcej niż jedno spotkanie „online”. Dla osiągnięcia drugiego celu bezsprzecznie większe znaczenie ma liczba tych spotkań niż ich forma. Jeżeli ktoś może uczestniczyć tylko w spotkaniu bezpośrednim ze względu np. na wykluczenie cyfrowe, to zorganizowanie spotkania „online” w innym terminie nie ma dla niego żadnego znaczenia.

Ustawodawca nie określił czy i jaki odstęp ma być pomiędzy tymi spotkaniami. Dla osiągniecia drugiego z wymienionych celów takie określenie wydaje się być kluczowe. Przy czym sam odstęp pomiędzy spotkaniami też ma tu znaczenie. Czytając literalnie ten przepis wystarczyłoby zorganizować te spotkania w ostępie jednej godziny, ale takie potraktowanie sprawy to bardziej działanie „na wszelki wypadek” niż działanie nakierowane na zwiększenie udziału osób, którym nie pasuje wcześniejszy termin.

Druga kwestia to termin w jakim musimy zorganizować te spotkania. Ustawodawca dał nam na to 30 dni. Ktoś kto już organizował te spotkania i musiał dodatkowo powiadomić kilka gmin pobliskich, które z kolei zobowiązane były do powiadomienia swoich mieszkańców, doskonale wie, że te 30 dni to bardzo krótki termin. Należy pamiętać, że ogłoszenia w gazetach nie ukazują się z dnia na dzień. Gdyby ustawodawcy zależało na osiągnieciu tego drugiego z wyżej wymienionych celów to nie ograniczałby tak istotnie czasu, w którym te spotkania mają być zorganizowane. Tak na marginesie to wydaje się, że tutaj większe znaczenie ma kolejność działań a nie termin, w którym te działania mają być podjęte. Warto w tym kontekście spojrzeć na art. 6e ust. 1 pkt 2, który dotyczy organizacji konsultacji społecznych, w ramach których również mają się odbyć spotkania otwarte. W tym przypadku ustawodawca znacznie wydłużył terminy. W tradycyjnej procedurze o rozpoczęciu konsultacji wystarczy zawiadomić w dniu ich rozpoczęcia i prowadzić te konsultacje przez 28 dni. W procedurze „wiatrakowej” należy zawiadomić 14 dni przed rozpoczęciem konsultacji, a konsultacje mają trwać nawet do 90 dni. Te dwa etapy potraktowane są zupełnie inaczej. Te 90 dni ma bez wątpienia na celu stworzenie każdemu szansy na zapoznanie się z projektem. Uprawdopodobnienie osiągnięcia tego celu. Ten czas umożliwia też zorganizowanie większej liczby dyskusji, nawet w sytuacji kiedy potrzeba taka powstanie po pierwszym spotkaniu otwartym. Nie jest to natomiast możliwe w terminie 30 dni, o ile nie ogłosimy o tym fakcie od razu w ramach jednego ogłoszenia.

Na koniec chciałbym zwrócić uwagę jeszcze na jeden fakt. Termin 30 dniowy nie daje szans na powtórne zorganizowanie spotkania. Ze względu na konieczność uczestnictwa w nim osób ściśle wskazanych w ustawie, może okazać się, że nieobecność fizyczna np. przedstawiciela komisji urbanistycznej z przyczyn losowych spowoduje, że nie będziemy w stanie wypełnić obowiązku ustawowego co do składu osobowego. W takiej sytuacji organizacja w tym samym terminie spotkania bezpośredniego i spotkania „online” ogranicza nam znacznie to ryzyko, ponieważ fizyczna nieobecność może być zastąpiona obecnością „online”.

Jeżeli ustawodawca miał inny cel niż upowszechnienie dostępu do spotkania to powinien inaczej sformułować ten przepis.

Zachęcam Was również do przeczytania moich wcześniejszych wpisów:

Kluczowa rola prognozy środowiskowej w procedurze MPZP dla elektrowni wiatrowych!

Nowelizacja ustawy o planowaniu przyjęta przez Sejm! Bardzo korzystna zmiana dla branży OZE!

Artykuł Jak organizować spotkania otwarte? pochodzi z serwisu Urban Consulting.

Spotkania otwarte a gminy pobliskie

Filip Sokołowski — Sun, 05 Nov 2023 16:39:54 +0000

Przepisy znowelizowanej ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych obowiązują już niemal 9 miesięcy a wciąż budzą wiele wątpliwości. Już kilkukrotnie słyszałem pogląd, zgodnie z którym nie ma konieczności informowania gmin pobliskich o spotkaniu otwartym, które musi zostać zorganizowane 30 dni od podjęcia uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na podstawie którego ma być lokalizowana elektrownia wiatrowa. Gminy pobliskie muszą jedynie zostać poinformowane o podjęciu tej uchwały oraz o sposobie, miejscu i terminie składania wniosków do projektu planu miejscowego. Nie jest to prawda, ponieważ zgodnie z art. 6e ust. 1 pkt 4 ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych:

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta gminy, w której jest lokalizowana elektrownia wiatrowa przekazuje wójtom, burmistrzom albo prezydentom miast gmin pobliskich informację o ogłoszeniu, o którym mowa w pkt 2, w terminie 3 dni od dnia ogłoszenia, oraz informacje o terminach spotkań otwartych, o których mowa w pkt 1 i 2, niezwłocznie po ustaleniu tych terminów.

Z kolei zgodnie z przywołanym punktem 1:

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta gminy, w której jest lokalizowana elektrownia wiatrowa w terminie 30 dni od dnia podjęcia uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego, na podstawie którego ma być lokalizowana elektrownia wiatrowa, organizuje co najmniej jedno spotkanie otwarte w formie spotkania bezpośredniego oraz co najmniej jedno spotkanie otwarte prowadzone za pomocą środków porozumiewania się na odległość, umożliwiających zabieranie głosu, zadawanie pytań i składanie uwag przez jednoczesną transmisję obrazu i dźwięku oraz zadawanie pytań i składanie uwag w formie zapisu tekstowego.

Nie ma co prawda konieczności przekazywania gminom pobliskim w tym samym czasie informacji o ogłoszeniu w sprawie przystąpienia do sporządzenia planu oraz informacji o terminach spotkań otwartych, ale biorąc pod uwagę, że gminy pobliskie zobowiązane są również do ogłoszenia na swój koszt informacji zarówno o przystąpieniu jak i o spotkaniu otwartym to za zasadne należy uznać przekazywanie tych dwóch informacji w jednym terminie tj. praktycznie niezwłocznie po podjęciu uchwały w sprawie przystąpienia do planu, tak aby wszyscy zainteresowani mieli możliwość wzięcia udziału w spotkaniach otwartych organizowanych maksymalnie 30 dni po uchwale rady gminy.

Zachęcam Was również do przeczytania moich wcześniejszych wpisów:

Kluczowa rola prognozy środowiskowej w procedurze MPZP dla elektrowni wiatrowych!

Nowelizacja ustawy o planowaniu przyjęta przez Sejm! Bardzo korzystna zmiana dla branży OZE!

Artykuł Spotkania otwarte a gminy pobliskie pochodzi z serwisu Urban Consulting.

Plany miejscowe pod elektrownie wiatrowe, a konkurencja

Filip Sokołowski — Thu, 17 Aug 2023 05:40:14 +0000

Macie konkurencje w terenie? A może powinienem zapytać – jak tam Wasza konkurencja w terenie? Dzisiaj to temat tak powszechny w projektach energetyki wiatrowej, że właściwie z góry należałoby założyć, że ta konkurencja albo już jest w terenie albo niebawem się pojawi. Pół biedy kiedy to zdrowa konkurencja. Gorzej jak ta konkurencja dzierżawi działki obok naszych lub, co również spotykane, dzierżawi działki dokładnie te co my, obiecując przy tym 2x więcej turbin lub 2x wyższe stawki. Abstrahując od etycznej czy też prawnej strony takiego postępowania chciałbym zaznaczyć, że realizacja miejscowego planu/ miejscowych planów dla dwóch projektów lokalizowanych zbyt blisko siebie będzie albo bardzo trudna albo wręcz niemożliwa do przeprowadzenia. Wszystko oczywiście zależy od rozmieszczenia poszczególnych elektrowni wiatrowych. Tak czy inaczej żaden inwestor nie powinien decydować się na taki plan a żaden wójt/burmistrz czy prezydent nie powinien stawiać inwestorów w tak niekomfortowym położeniu.

Gdzie dwóch się bije tam nikt nie skorzysta!

Nie będzie miało tu zastosowania powiedzenie „gdzie dwóch się bije tam trzeci korzysta”. W tym przypadku nie skorzysta nikt. I trzeba to wyraźnie powiedzieć. Niektórzy mogą również sporo stracić na nieuważnym czytaniu podpisywanych przez siebie umów.. ale to zupełnie nieplanistyczny wątek, więc zostawmy go. Oczywiście z żadnego przepisu nie wynika jaka powinna być minimalna odległość pomiędzy elektrowniami wiatrowymi, więc teoretycznie w planie można ich nastawiać ile się chce, a inwestorzy no cóż.. kto pierwszy ten lepszy. Z takim projektem trudno będzie jednak przejść uzgodnienia. Taki projekt tworzy konflikty, a nie je rozwiązuje.

Problem z uzgodnieniem planu

Obowiązujące od kwietnia przepisy zakładają, że rada gminy w procedurze sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może zdecydować o zmniejszeniu wymaganej minimalnej odległości od zabudowy mieszkaniowej ze słynnych 10H na odległość nie mniejsza niż 700m. Oznacza to, że procedura planistyczna jest po to, by dostarczyć argumentów dla radnych za tym, że wskazana w projekcie planu odległość jest bezpieczna dla człowieka i nie tylko. Ocena ustaleń planu odbywa się w prognozie oddziaływania na środowisko, a oddziaływaniem, które wpływa na wspomnianą odległość jest przede wszystkim oddziaływanie akustyczne. Zatem w prognozie powinna pojawić się analiza akustyczna. Wyniki tej analizy są uzależnione od wielu czynników m.in. od parametrów turbiny, rozmieszczenia turbin w projekcie, a także od otoczenia, które tworzy razem oddziaływanie skumulowane. Im więcej turbin na jednym obszarze tym gorsze wyniki analizy. Biorąc pod uwagę, że z reguły dysponujemy ograniczonym obszarem, otoczonym zabudową, nierzadko okaże się, że nasze „wymarzone” 700m + rotor jest niemożliwe do spełnienia przy skumulowanym oddziaływaniu z konkurencją. Wątpię, że instytucje takie jak regionalna dyrekcja ochrony środowiska czy też państwowa powiatowa inspekcja sanitarna będą chciały przyjąć wyjaśnienie, że docelowo na tym planie powstanie o połowę mniej turbin. Z prawnego punktu widzenia nie są możliwe w planie zapisy warunkowe, więc w żaden sposób nie da się zapisami tego planu zagwarantować, że plan ostatecznie może być skonsumowany w ograniczonym zakresie.

Dwa plany. Tak, ale nie w każdym przypadku

To może 2 plany? Niech każdy robi po swojemu. Gmina absolutnie nie powinna się na takie rozwiązanie godzić jeżeli mamy do czynienia z praktycznie takim samym obszarem opracowania. Procedowanie jednocześnie dwóch planów nieznacznie różniących się obszarem rodzi pytania o ekonomiczne uzasadnienie takiego działania. Poza tym należy zauważyć, że w takim przypadku pojawi się duży problem przy uchwaleniu drugiego w kolejności planu. Będzie on wpływał na ustalenia planu pierwszego, co z pewnością będzie skutkowało roszczeniami odszkodowawczymi ze strony inwestora chcącego realizować projekt w oparciu o ten wcześniej uchwalony plan. Procedowanie dwóch planów będzie miało uzasadnienie tylko wówczas kiedy będą one nieznacznie zachodziły na siebie obszarem. Zresztą to będzie dość często spotykany przypadek, ponieważ w granicach planu miejscowego przewidującego lokalizację elektrowni wiatrowych musi znaleźć się bufor o minimalnym promieniu 700m wokół każdej planowanej elektrowni wiatrowej. Oznacza to, że nie zawsze będzie można podzielić tak obszar gminy, by granice planów były rozłączne.

O konkurencji warto wiedzieć przed wyznaczeniem granic MPZP

Co w sytuacji kiedy odległość pomiędzy konkurencyjnymi turbinami jest wystarczająca, ale nie przekracza 700m?. Można wówczas zrealizować dwa niezależne plany, ale trzeba odpowiednio wyznaczyć granice drugiego planu. Uchwalając ten drugi plan będziemy musieli uwzględnić w nim turbinę konkurencji, która wcześniej uchwaliła swój plan. Nie uwzględnienie tej turbiny może rodzić poważne konsekwencje finansowe dla gminy lub brak możliwości uchwalenia naszego planu z wszystkimi planowanymi turbinami. Nie będziemy mogli tego zrobić jeżeli obszar naszego planu będzie zbyt mały tj. jeżeli nie będzie on obejmował nieruchomości położonych w odległości m.in. 700m wokół tej konkurencyjnej turbiny. Oznacza to, że już na etapie ustalania granic naszego planu powinniśmy wiedzieć czy w sąsiedztwie jest procedowany plan pod elektrownie wiatrowe. Jeżeli to wczesny etap planu i projekt nie jest dostępny publicznie to należy szukać informacji na temat lokalizacji turbin u konkurencji. Bez tej informacji trudno będzie ustalić prawidłowo granice. Jeżeli projekt konkurencji jest na zbliżonym, wczesnym etapie, to nie da się przewidzieć, który plan uchwalony zostanie pierwszy, więc w interesie konkurencji jest dostarczyć informacji, które pozwoliłyby odpowiednio wyznaczyć granice drugiego planu. Nie musi być to lokalizacja turbin, wystarczy wskazanie przebiegu granic, który będzie dla obu stron bezpieczny. Takie ustalenie jest również w interesie gminy, więc powinna o nie zadbać, by nie było problemu z późniejszym uchwaleniem tych planów.

Reasumując – najlepiej się dogadać. Choć doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że nie zawsze to jest możliwe. Nie ulega wątpliwości, że kluczową rolę w zarządzaniu swoją przestrzenią powinny odgrywać władze gminy i one również powinny dążyć do porozumienia pomiędzy inwestorami. Uruchamianie procedury planistycznej na zasadzie „jakoś to będzie” to kiepski pomysł, bo procedura planistyczna i tak będzie wymagała konkretnych decyzji. Działania gminy muszą być konsekwentne inaczej pozostanie niesmak, konflikty pomiędzy poszczególnymi właścicielami gruntów a nawet roszczenia ze strony inwestorów. Z całą pewnością bez tej konsekwencji nie powstanie żadna farma wiatrowa.

Zachęcam Was do zainteresowania się moim autorskim szkoleniem "Odnawialne źródła energii w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym", dedykowanym dla firm z branży OZE

Zachęcam Was również do przeczytania moich wcześniejszych wpisów:

Kluczowa rola prognozy środowiskowej w procedurze MPZP dla elektrowni wiatrowych!

Nowelizacja ustawy o planowaniu przyjęta przez Sejm! Bardzo korzystna zmiana dla branży OZE!

Artykuł Plany miejscowe pod elektrownie wiatrowe, a konkurencja pochodzi z serwisu Urban Consulting.

Mamy dość „szybkich zmian studiów”!!! – czyli co u nas na półmetku tego roku?

Filip Sokołowski — Wed, 12 Jul 2023 22:20:03 +0000

Całe szczęście został już tylko podpis Prezydenta, bo gdybym przyniósł do pracowni kolejne studium do szybkiej zmiany to pewnie zaczęłyby się u nas grupowe zwolnieniaOstatnie pół roku minęło nam pod znakiem ratowania świata przed przewidywanymi skutkami reformy planowania przestrzennego. Od początku roku uchwaliliśmy 3 studia, w tym jedną całościową zmianę oraz doprowadziliśmy do opiniowania i uzgadniania 5 tzw. szybkich zmian i jedną kompleksową zmianę. Co ciekawe w przypadku tej uchwalonej całościowej zmiany szczere podejście do bilansowania sprawiło, że sesji uchwalającej musiała pilnować policja. Studium może i prawem miejscowym nie jest, ale dla wielu znaczy więcej niż polisa na życie. Niektórzy nawet po pobieżnej analizie rysunku postanawiają kupić sobie wymarzony projekt domu. Sądy trzymają oczywiście stronę „pokrzywdzonych”, ale z planami ogólnymi ma być ponoć zupełnie inaczej… ma być szybko, łatwo i przyjemnie... ponoć. Pożyjemy, zobaczymy!

Duże zaangażowanie w zmiany studiów sprawiło, że zeszłoroczny rekord w liczbie uchwalonych planów nie został tym razem pobity. Od początku roku uchwaliliśmy ich 14 o łącznej powierzchni ponad 1600ha, podczas gdy w połowie ubiegłego roku mogliśmy się pochwalić doprowadzeniem do końca 32 procedur sporządzenia MPZP o łącznej powierzchni ponad 5500ha. Niemniej, kolejne 6 planów gotowych do uchwalenia czeka już tylko na powrót radnych z urlopów. Wśród uchwalonych planów dominowały plany wielofunkcyjne, obejmujące swoimi granicami kilkadziesiąt a nawet kilkaset hektarów.

Drugim wydarzeniem, które istotnie wpłynęło na nasze zaangażowanie była nowelizacja ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych. Jako firma z dużym doświadczeniem w doradztwie i projektowaniu aktów planistycznych dla rozwoju OZE, w tym dla energetyki wiatrowej mocno skupiliśmy się na wsparciu dla samorządów i inwestorów przy rozpoczynaniu nowych procedur planistycznych. Opracowane przez nas autorskie szkolenie „OZE w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym” cieszyło się i cieszy się nadal bardzo dużym zainteresowaniem wśród inwestorów/deweloperów zarówno z branży wiatrowej jak i fotowoltaicznej. Do tej pory przeszkoliliśmy kilkanaście zespołów projektowych z czołowych firm OZE działających na polskim rynku.

Ponad to wykonaliśmy szereg opinii i analiz dla rynku OZE, od analiz obowiązujących mpzp, przez analizy przestrzenne potencjału dla rozwoju energetyki wiatrowej w gminach, po szeroko komentowaną w mediach analizę porównawczą, obrazującą różnice pomiędzy minimalną odległością 500m a 700m od zabudowy mieszkaniowej. Aktualnie kończymy również dwie duże oceny aktualności dokumentów planistycznych.

Po wejściu w życie znowelizowanych przepisów ustawy odległościowej wróciliśmy również do projektowania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla energetyki wiatrowej. Pierwsza, rozszerzona procedura pod wiatr z naszym udziałem, została uruchomiona 24 kwietnia, a więc dzień po wejściu w życie znowelizowanych przepisów. Aktualnie jesteśmy już po konsultacjach społecznych w przypadku 3 projektów i organizujemy konsultacje dla kolejnych 4 projektów.

Ten rok to również zmiana naszej siedziby i powiększenie Zespołu, który liczy aktualnie 13 osób, a od sierpnia powiększy się o kolejną osobę.

Wszystko wskazuje na to, że druga połowa roku to będzie intensywna nauka, bo reforma planowania pieszczotliwie nazywana nowelizacja jest tak naprawdę rewolucją, która wywraca wszystko do góry nogami i wymaga od urbanistów (i nie tylko) przyswojenia ogromnej liczby nowych przepisów. Na szczęście w naszej pracowni lubimy wyzwania i z całą pewnością tym wyzwaniom podołamy!

Zachęcam Was do przeczytania moich wcześniejszych wpisów:

Kluczowa rola prognozy środowiskowej w procedurze MPZP dla elektrowni wiatrowych!

Artykuł Mamy dość „szybkich zmian studiów”!!! – czyli co u nas na półmetku tego roku? pochodzi z serwisu Urban Consulting.

Nowelizacja ustawy o planowaniu przyjęta przez Sejm! Bardzo korzystna zmiana dla branży OZE!

Filip Sokołowski — Fri, 26 May 2023 20:38:05 +0000

Sejm przyjął większością głosów ustawę, która rewolucjonizuje system planowania przestrzennego w Polsce. Jednym z kluczowych elementów tej reformy jest zastąpienie studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego planami ogólnymi. Studia będą mogły obowiązywać do końca 2025 roku, ale nie będzie można ich zmieniać. Wyjątkiem będą studia w trakcie zmiany, które przed dniem wejścia w życie nowych przepisów zostaną przekazane do opiniowania i uzgadniania. Ta fatalna wiadomość dla branży OZE, a w szczególności dla odblokowanej miesiąc temu branży energetyki wiatrowej spowodowała, że inwestorzy zasypali gminy wnioskami o zmianę studiów. Każdy chciał zdążyć z opiniowaniem przed zmianami w prawie. Co prawda w projekcie ustawy został umieszczony art. 67 ust. 3 pkt 2, który dawał nadzieję dla branży OZE, ale w praktyce możliwość jego zastosowania byłaby niewielka. Okazuje się jednak, że w ostatniej wersji procedowanej ustawy ten przepis został zmodyfikowany co ma kolosalne znaczenie dla możliwości rozwoju odnawialnych źródeł energii. Na czym polega zmiana i dlaczego jest ona taka ważna?

Art. 67 ust. 3 pkt 2 (w brzmieniu z 23 marca 2023r.)

Do spraw opracowania i uchwalania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego albo ich zmian:

1)(…)

2) przepisy art. 15 ust. 1 i art. 20 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się w brzmieniu dotychczasowym do dnia wejścia w życie planu ogólnego gminy w danej gminie, z wyłączeniem obowiązku sporządzenia przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zgodnie z zapisami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz z wyłączeniem obowiązku stwierdzenia przez radę gminy, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie narusza ustaleń tego studium:

a) w zakresie rozmieszczenia obszarów, o których mowa w art. 10 ust. 2a ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym, oraz ich stref ochronnych, których nie stosuje się od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, lub (…)

Art. 67 ust. 3 pkt 2 (w brzmieniu z 24 maja 2023r.)

Do spraw opracowania i uchwalania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego albo ich zmian:

1)(…)

a) w zakresie lokalizacji urządzeń wytwarzających energię z odnawialnych źródeł energii oraz ich stref ochronnych, których nie stosuje się od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, lub (…)

Oznacza to, że jeżeli art. 67 ust. 3 pkt 2 wejdzie w życie w zmodyfikowanym brzmieniu, to uchwalenie miejscowego planu umożliwiającego lokalizację elektrowni wiatrowych będzie możliwie niezależnie od jakichkolwiek zapisów studium, a zgodność planu ze studium w zakresie lokalizacji OZE nie będzie podlegała weryfikacji. Jest to szczególnie istotne w przypadku studiów, które były uchwalane po 2016 roku i w których ze względu na obowiązujące wówczas przepisy możemy spotkać bezwzględny zakaz lokalizacji nowych elektrowni wiatrowych.

Zgodne z poprzednim brzmieniem art. 67 ust. 3 pkt 2 (z 23 marca 2023r.) można byłoby sporządzić plan miejscowy pod OZE nawet jeżeli w studium nie były wyznaczone strefy rozmieszczenia OZE, ale pod warunkiem, że żaden inny zapis studium nie wykluczałby takiej możliwości. Przykładem takiego zapisu wykluczającego OZE jest często spotykane w studiach dopuszczenie na gruntach rolnych wyłącznie zabudowy związanej z rolnictwem.

Reasumując, po wejściu w życie stosownych przepisów branża OZE może zapomnieć o studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Dotyczy to zarówno energetyki wiatrowej jak i fotowoltaicznej.

Zachęcam Was do przeczytania moich wcześniejszych wpisów:

Kluczowa rola prognozy środowiskowej w procedurze MPZP dla elektrowni wiatrowych!

Kluczowa rola prognozy środowiskowej w procedurze MPZP dla elektrowni wiatrowych!

Artykuł Nowelizacja ustawy o planowaniu przyjęta przez Sejm! Bardzo korzystna zmiana dla branży OZE! pochodzi z serwisu Urban Consulting.

MPZP pod wiatr – ważne, żeby dobrze wystartować!

Filip Sokołowski — Wed, 24 May 2023 21:28:55 +0000

Minął już miesiąc od wejścia w życie nowelizacji ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych. Ruszyły już pierwsze procedury planistyczne. W przypadku dwóch projektów planów, w których realizację zostaliśmy zaangażowani, mamy już nawet za sobą pierwsze konsultacje społeczne. Wszystko poszło zgodnie z planem, chociaż w przypadku jednego tematu nie obyło się bez niespodzianek. Wszystko było dopięte na ostatni guzik jeszcze przed rozpoczęciem procedury, a naprawdę mało brakowało, żebyśmy musieli konsultacje powtórzyć. Wszystko za sprawą stłuczki przedstawiciela komisji urbanistyczo - architektonicznej, który nie był w stanie pojawić się na dyskusji. Na szczęście znalazło się zastępstwo. Co ciekawe, podczas prowadzonych przez mnie szkoleń wielokrotnie powtarzałem, że udział przedstawiciela KUA może okazać się jednym z krytycznych elementów tej całej układanki, szczególnie w sytuacji, kiedy gmina korzysta z usług zewnętrznej komisji. No i nie długo musiałem czekać na weryfikację moich obaw. Warto tu pomyśleć o planie awaryjnym, tym bardziej, że dyskusja musi być zorganizowana do 30 dni od podjęcia uchwały intencyjnej. W przypadku konieczności jej ponowienia, ciężko będzie o dotrzymanie tego terminu. Nie powinno to być jednak potraktowane jako rażące naruszenie procedury sporządzania mpzp, jeżeli kolejność działań zostanie zachowana i stworzy się możliwość wszystkim zainteresowanym złożenia wniosków do planu.

Po rozpoczęciu tych dwóch procedur mam nieodparte wrażenie, że na tym początkowym etapie najłatwiej o błędy. Część z nich może mieć niestety duże konsekwencje. Z całą pewnością warto przemyśleć granice planu. Zbyt mały obszar może wiązać się z koniecznością ograniczenia liczby turbin w trakcie procedowania planu bądź powtórzeniem całej procedury. Zbyt duży obszar może otworzyć zbyt wiele pobocznych wątków, które wpłyną na czas trwania procedury. Drugą istotną kwestią jest sprawdzenie możliwości technicznych realizacji konsultacji publicznych, ustalenie dogodnego terminu z wszystkimi obowiązkowymi uczestnikami konsultacji (szczególnie istotne w zbliżającym się sezonie wakacyjnym) i przygotowanie niezbędnych dokumentów na etapie przystąpienia do sporządzenia planu. Wiedza o przebiegu rozszerzonej procedury i obowiązkach stron postępowania jest póki co mocno ograniczona, dlatego istotna jest tu rola urbanisty prowadzącego procedurę. Problem w tym, że jest bardzo mało czasu na jego wybór, skoro pierwsze konsultacje mają odbyć się 30 dni od podjęcia uchwały intencyjnej. Mam oczywiście na myśli wszelkie niezbędne formalności, które należałoby wykonać przed podpisaniem umowy z wykonawcą.

Ustawa mówi o co najmniej jednej dyskusji publicznej zorganizowanej w formie spotkania bezpośredniego i co najmniej jednej dyskusji zorganizowanej przy pomocy środków porozumiewania się na odległość. Powstaje jednak pytanie czy te dwie formy mogą odbyć się w jednym czasie? Uważam, że nie ma co do tego żadnych przeciwwskazań. Celem tego przepisu jest umożliwienie jak najszerszemu gronu zainteresowanych udziału w konsultacjach. Forma udziału ma tutaj drugorzędne znaczenie. Poprowadzenie tych dwóch konsultacji w jednym czasie może okazać się korzystne z dwóch podstawowych względów. Wszyscy uczestniczą w tej samej dyskusji i mają szanse wysłuchać wszystkich zainteresowanych stron. W przypadku braku pojawienia się obowiązkowych członków na spotkaniu bezpośrednim istnieje możliwość dołączenia do dyskusji w formie zdalnej.

A z jakimi Wy się wyzwaniami spotykacie? Zachęcam do dyskusji.

Zachęcam Was do przeczytania moich wcześniejszych wpisów:

Artykuł MPZP pod wiatr – ważne, żeby dobrze wystartować! pochodzi z serwisu Urban Consulting.

Kluczowa rola prognozy środowiskowej w procedurze MPZP dla elektrowni wiatrowych!

Filip Sokołowski — Wed, 17 May 2023 21:35:44 +0000

Od miesiąca można próbować projektować elektrownie wiatrowe bliżej budynków mieszkalnych. Bliżej niż 10 – krotność całkowitej ich wysokości. Jak blisko? Nie bliżej niż 700m, jednak ostateczna wartość ma zostać wypracowana w procedurze sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [zwanego dalej „MPZP”]. Przed procedurą jednak trzeba „coś” założyć, bo ustawodawca wymaga w uzasadnieniu do uchwały intencyjnej podania maksymalnej wysokości całkowitej elektrowni wiatrowej, maksymalnej średnicy rotora oraz maksymalnej liczby planowanych elektrowni, a także określenia granic projektowanego planu z uwzględnieniem bufora równego 700m wokół każdej planowanej elektrowni wiatrowej. Dodatkowo granice MPZP powinny [moim zdaniem muszą] uwzględniać oddziaływanie elektrowni wiatrowych [oczywiście prognozowane], co oznacza, że przed rozpoczęciem procedury planistycznej inwestorzy powinni posiadać duże rozeznanie na temat możliwości lokalizacji elektrowni wiatrowych w granicach obszarów potencjalnego rozmieszczenia. To sprawia, że etap przystąpienia do MPZP ma dzisiaj dużo większe znaczenie dla przebiegu całej procedury niż to miało miejsce przed 2016 rokiem. W moim przekonaniu to jest też etap, na którym można popełnić najwięcej błędów proceduralnych.

Bezwzględnie kluczowym elementem całej procedury planistycznej będzie sporządzenie prognozy oddziaływania na środowisko [zwanej dalej „prognozą”] dla danego MPZP. Prognoza ma dostarczyć argumentów przemawiających za ustaloną w MPZP minimalną odległością. Co ciekawe nie ma na ten temat słowa w znowelizowanej ustawie. Konstrukcja przepisów nie pozostawia jednak w tej kwestii żadnych wątpliwości. Każdy projekt MPZP rozpoczyna się od pewnych maksymalnych założeń dotyczących planowanych elektrowni wiatrowych. Te założenia mają nam się zmieścić w przyjętych granicach sporządzenia MPZP. Jeżeli się nie zmieszczą to zostaniemy postawieni przed wyborem – albo zmniejszamy zakładaną maksymalną liczbę elektrowni wiatrowych albo zwiększamy granice sporządzenia MPZP, co oczywiście jest równoznaczne z ponowieniem całej procedury. W tym kontekście należy zwrócić uwagę na fakt, że granice MPZP nie mogą być zbyt małe. Muszą zapewniać elastyczność i obniżać ryzyko rozciągnięcia się w czasie procedury planistycznej.

Zakres prognozy uzgadniany jest każdorazowo z właściwą Regionalną Dyrekcją Ochrony Środowiska oraz Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym na etapie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Należy zakładać, że dla MPZP pod lokalizację elektrowni wiatrowych na wczesnym etapie mogą pojawić się dodatkowe wytyczne/wymogi od RDOŚ oraz PPIS i mogą się one różnic pomiędzy województwami. Tak na marginesie takie same różnice mogą się pojawić w wymogach do prognoz sporządzanych na potrzeby zmian studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. W jednym przypadku spotkałem się już z wymogiem danych z monitoringu na etapie zmiany studium pod OZE. Niezależnie od wymaganego zakresu prognozy nie ulega wątpliwości, że istotnym jej elementem będzie analiza oddziaływania akustycznego. Bez takiej analizy nie będziemy w stanie wykazać, że np. odległość 700m jest odległością bezpieczną i wystarczającą, z punktu widzenia współistnienia zabudowy mieszkaniowej i elektrowni wiatrowych. Dobrze wykonana prognoza to dokument, który można wykorzystać w dyskusjach z instytucjami uzgadniającymi, z mieszkańcami okolicznych zabudowań, a także z radnymi, którzy ostatecznie będą podejmowali decyzję za przyjęciem czy odrzuceniem planu zezwalającego na lokalizację elektrowni wiatrowych w takiej a nie innej odległości od budynków mieszkalnych.

Zachęcam Was do przeczytania moich wcześniejszych wpisów:

Artykuł Kluczowa rola prognozy środowiskowej w procedurze MPZP dla elektrowni wiatrowych! pochodzi z serwisu Urban Consulting.

Szkolenie – Kraków!

Filip Sokołowski — Wed, 12 Apr 2023 13:05:35 +0000

Jutro w Krakowie, podczas Seminarium "Wybrane problemy Praktyki Planistycznej" będę miał okazję omówić nowe zasady lokalizacji elektrowni wiatrowych w kontekście znowelizowanych przepisów ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych. Temat jak najbardziej na czasie, bo przepisy wchodzą w życie już za kilka dni. Zagadnienie to jest bardzo szerokie, także nie sposób wyczerpać temat w czasie jednego wykładu. Skupię się tym razem na niesamowicie istotnej roli samorządu w tworzeniu aktów prawa miejscowego umożliwiających lokalizację tego typu inwestycji.

Szczegóły wydarzenia: https://www.urbaniscipolscy.pl/?p=1814

Zachęcam Was do przeczytania moich wcześniejszych wpisów: