Uwagi do zmiany ustawy „odległościowej” – cz.2 parametry inwestycji w uchwale intencyjnej a konkurencja
Z pewnością każdy z Was, kto miał okazję rozpoczynać procedurę sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przewidującego lokalizację elektrowni wiatrowych doskonale wie, że w uzasadnieniu dołączanym do projektu uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia takiego planu należy podać maksymalne parametry inwestycji, które zostaną określone w tym planie. Myślę, że większość z Was zastanawiała się na ile jest to wiążące i czy można te parametry w trakcie procedury zwiększyć. Sam się nad tym wielokrotnie zastanawiałem. Z jednej strony uzasadnienie do uchwały nie jest wiążące, ale z drugiej strony po coś ustawodawca taki wymóg wprowadził, podkreślając, że mają być to parametry, które zostaną określone w planie miejscowym.
W udostępnionym do konsultacji projekcie ustawy o zmianie ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych oraz niektórych innych ustaw projektodawca postanowił „zmiękczyć” ten wymóg i zaproponował to tak:
W uzasadnieniu dołączanym do projektu uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzania planu miejscowego, na podstawie którego ma być lokalizowana elektrownia wiatrowa, zamieszcza się w szczególności przewidywaną na dzień sporządzenia tego uzasadnienia maksymalną całkowitą wysokość elektrowni wiatrowej, maksymalną średnicę wirnika wraz z łopatami oraz maksymalną liczbę elektrowni wiatrowych, które zostaną określone w tym planie.
Ja mam w związku z tym dwa pytania. Jaki sens ma teraz ten przepis skoro ja mogę dzisiaj przewidywać 10 elektrowni wiatrowych, a za tydzień po podjęciu uchwały intencyjnej zmienić zdanie i przewidywać 20. Czy nie lepiej byłoby w ogóle zrezygnować z tego wymogu?
A drugie pytanie brzmi – czy branża wiatrowa na pewno chce takiej zmiany?
Pewnie chórem odpowiecie, że chcecie, ale proszę zastanówcie się nad tym głębiej. Włożyliście masę roboty, żeby wystartować plan dla Waszej inwestycji. Gmina podjęła uchwałę i określiła w uzasadnieniu do tej uchwały maksymalne parametry inwestycji zgodnie z Waszą deklaracją zawartą we wniosku o sporządzenie MPZP. Plan jest realizowany, następnie zostaje uzgodniony przez powołane do tego instytucje i dalej wyłożony do publicznego wglądu w ramach konsultacji społecznych. Mija 1,5 roku od startu procedury i tu nagle budzi się Wasza konkurencja składając uwagi, z których wynika, że chcieliby dopuszczenia lokalizacji elektrowni wiatrowych 200m od Waszych lokalizacji. Urbanista analizuje te uwagi i stwierdza, że nie ma obiektywnych przesłanek do ich odrzucenia. Oczywiście wszyscy wiemy, że z technicznego punktu widzenia nie da się postawić dwóch elektrowni w odległości 200m od siebie, ale z prawnego punktu widzenia nie jest to niemożliwe. Plan miejscowy to w końcu nie jest pozwolenie na budowę. Jedynym argumentem za odrzuceniem tych uwag jest przekroczenie maksymalnej liczby elektrowni wiatrowych zdeklarowanej na początku procedury planistycznej. Zmiana tej uchwały i podniesienie parametrów spowodowałaby z kolei konieczność całkowitego ponowienia procedury planistycznej, a tu już pojawiają się argumenty natury ekonomicznej.
Ta propozycja uniemożliwi włodarzom gmin posłużenie się tym argumentem przy rozpatrywaniu uwag. Powstanie dylemat – uwzględniać i się wracać czy odrzucać i narażać się na walkę w sądzie. Moim zdaniem zmiana powinna pójść w odwrotną stronę. Zdeklarowana we wniosku inwestora maksymalna liczba elektrowni wiatrowych powinna być wpisywana do samej uchwały intencyjnej, a nie tylko do jej uzasadnienia. To pozwoli uniknąć uchylania planów przez sądy z powodu skarg inicjowanych przez konkurencję, która nie zdołała się podczepić do procedury. Każde zwiększenie liczby elektrowni powinno być poprzedzone dyskusją zainteresowanych stron, a uchwała o zmianie powinna być podejmowana dopiero po uzyskaniu porozumienia. Działanie „z partyzanta” i stawianie gminy pod ścianą jest najzwyczajniej w świecie nie fair. Ma to też inny, bardziej społeczny wymiar. W gminach, w których jest kilku inwestorów łączna, zdeklarowana liczba planowanych elektrowni wiatrowych nierzadko przekracza 50, a nawet 100 sztuk. W większości przypadków jest to liczba zawyżona i nierealna do realizacji m.in właśnie z uwagi na konflikty przestrzenne pomiędzy poszczególnymi inwestorami. Niestety takie liczby działają na wyobraźnie ludzi. Większość z mieszkańców nie posiada takiej wiedzy specjalistycznej, która pozwoliłaby realnie ocenić sytuację. W efekcie nikt na tym nie skorzysta. Na takie działania szkoda pieniędzy czasu i energii. Szukajmy więc rozwiązań jak ucywilizować ten rynek, bo ja czasem myślę, że te 7 lat przestoju spowodowało, że dzisiaj w terenie nie ma żadnych zasad.
Co należałoby zmienić?
Uwzględniając powyższe proponuję następującą modyfikację w art. 5 pkt 3 projektu ustawy o zmianie ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych oraz niektórych innych ustaw:
po art. 15 dodaje się art. 15a w brzmieniu:
(…)
Art. 15a. 2.
W uchwale w sprawie przystąpienia do sporządzania planu miejscowego, na podstawie którego ma być lokalizowana elektrownia wiatrowa, zamieszcza się w szczególności maksymalną całkowitą wysokość elektrowni wiatrowej, maksymalną średnicę wirnika wraz z łopatami oraz maksymalną liczbę elektrowni wiatrowych, które zostaną określone w tym planie.
Jeżeli uważacie, że taka zmiana byłaby potrzebna, to śmiało kopiujcie moją propozycję i składajcie ją jako swoją!
Przeczytajcie koniecznie: Uwagi do zmiany ustawy „odległościowej” – cz.1 minimalny obszar MPZP
Zachęcam Was również do przeczytania moich wcześniejszych wpisów:
Jak zmiana na 500m wpłynie na rozwój energetyki wiatrowej w Polsce
Uchwała o ustaleniu lokalizacji inwestycji wiatrowej jako narzędzie do nieuczciwej konkurencji
Spotkania otwarte a gminy pobliskie
Nowelizacja ustawy o planowaniu przyjęta przez Sejm! Bardzo korzystna zmiana dla branży OZE!
MPZP pod wiatr – ważne, żeby dobrze wystartować!
Kluczowa rola prognozy środowiskowej w procedurze MPZP dla elektrowni wiatrowych!
Ile kosztuje plan dla 5 wiatraków?