Archiwa reforma planowania - Urban Consulting

Kluczowa rola prognozy środowiskowej w procedurze MPZP dla elektrowni wiatrowych!

Jak zmiana na 500m wpłynie na rozwój energetyki wiatrowej w Polsce

Artykuł 120 tyś zł brutto za Plan Ogólny? Serio?! pochodzi z serwisu Urban Consulting.

Szkolenia dla branży OZE

Filip Sokołowski — Mon, 22 Jan 2024 23:06:10 +0000

Ubiegłoroczne zmiany w prawie z jednej strony otworzyły na nowo możliwość rozwoju projektów wiatrowych, ale z drugiej strony mocno skomplikowały jeden z najistotniejszych etapów procesu inwestycyjnego – planistykę. Koniec studiów uwarunkowań, plany ogólne, uproszczony tryb sporządzania MPZP czy Zintegrowane Plany Inwestycyjne to nowości, za którymi stoi mnóstwo paragrafów. Każdy z nich ma praktyczny wymiar, który warto poznać zanim przystąpi się do działania. W ubiegłym roku opracowałem program szkolenia dla firm z branży OZE. Tworząc go nie przypuszczałem, że spotka się on z tak dużym zainteresowaniem.

Od marca 2023 do teraz przeszkoliłem 38 Zespołów zajmujących się zarówno energetyką wiatrową jak i słoneczną. Zjeździłem setki kilometrów, poznałem wielu fajnych ludzi, miałem okazję dyskutować na mnóstwo ciekawych tematów i to było super doświadczenie! Wiele się nauczyłem, choć to ja byłem w roli trenera. Dla projektanta poznanie innego punktu widzenia ma bardzo dużą wartość, pozwala inaczej spojrzeć na realizowane projekty. To z całą pewnością wartość dodana, którą w UrbanConsulting staramy się codziennie wykorzystywać.

Program szkolenia to suma moich doświadczeń zdobywanych przy sporządzaniu aktów planowania przestrzennego zarówno dla projektów OZE jak i innych inwestycji. Ten program zmienia się w czasie wraz z nabywaniem kolejnych doświadczeń w stosowaniu znowelizowanych przepisów m.in. ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych oraz ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Tymi doświadczeniami staram się dzielić nie tylko podczas szkoleń, ale również podczas codziennej współpracy z naszymi klientami przy opracowywaniu kolejnych planów miejscowych. Praktyka w stosowaniu znowelizowanych przepisów pozwala nam dostrzec co warto byłoby zmienić, jak uprościć proces i wyeliminować z niego całkowicie zbędne elementy. Mam nadzieję, że przed kolejną nowelizacją przepisów będzie możliwość dyskusji o nowych propozycjach. Tylko szerokie konsultacje z branżą ale również z podwykonawcami pozwolą stworzyć stabilne prawo, które będzie sprzyjało sprawnemu rozwojowi projektów OZE. Dzisiaj to tor z przeszkodami.

Zachęcam Was również do przeczytania moich wcześniejszych wpisów:

Uchwała o ustaleniu lokalizacji inwestycji wiatrowej jako narzędzie do nieuczciwej konkurencji

Spotkania otwarte a gminy pobliskie

Nowelizacja ustawy o planowaniu przyjęta przez Sejm! Bardzo korzystna zmiana dla branży OZE!

Kluczowa rola prognozy środowiskowej w procedurze MPZP dla elektrowni wiatrowych!

Nowelizacja ustawy o planowaniu przyjęta przez Sejm! Bardzo korzystna zmiana dla branży OZE!

Artykuł Szkolenia dla branży OZE pochodzi z serwisu Urban Consulting.

Uchwała o ustaleniu lokalizacji inwestycji wiatrowej jako narzędzie do nieuczciwej konkurencji

Filip Sokołowski — Thu, 30 Nov 2023 10:16:59 +0000

Czytając ten artykuł weźcie pod uwagę, że jestem urbanistą, zarabiam na przygotowywaniu planów miejscowych i mogę być wobec tego nieobiektywny. Z drugiej jednak strony patrzę na system planowania przestrzennego i zagospodarowanie przestrzeni szerzej, nie tylko z punktu widzenia rozwoju inwestycji OZE. Moja firma z kolei jest zaangażowana w szereg projektów, co pozwala nam testować i oceniać aktualnie obowiązujące regulacje w zakresie tworzenia planów miejscowych dla rozwoju energetyki wiatrowej. Mam w głowie pomysły jak poprawić czy usprawnić ten proces. Nie mieści się jednak w mojej głowie dyskutowana publicznie od wczoraj propozycja dotycząca lokalizacji elektrowni wiatrowych na bazie uchwał rad gmin, wydawanych w terminie 90 dni, bez żadnych uzgodnień i konsultacji. Nie można przecież poważnie traktować propozycji konsultacji, które będą organizowane jedynie przed przygotowaniem takiej uchwały. Taka uchwała ma być szczególną formą planu miejscowego, co oznacza, że może go zastąpić. Jej zakres ma obejmować minimum obszar oddziaływania akustycznego wokół planowanych turbin, co oznacza, że tą uchwałą można będzie regulować sposób zagospodarowania sporej części nieruchomości w gminie. Co ważne, taką uchwałę będzie można podjąć niezależnie od ustaleń obowiązującego MPZP, Studium, a nawet Planu Ogólnego - te ostatnie jeszcze nie powstały, a projekt nowelizacji ustawy wiatrakowej już zakłada możliwość ignorowania ich ustaleń(!). Demolujemy tym samym nowy system planowania przestrzennego. Najciekawsze jest jednak to, że ten sposób zagospodarowania nie będzie musiał być opiniowany i uzgadniany z żadną instytucją. Lokalna społeczność natomiast będzie mogła się zapoznać z treścią uchwały dopiero po jej przyjęciu. Nie trzeba mieć specjalnie wybujałej wyobraźni, żeby przewidzieć do czego to może doprowadzić.

Skoro nie trzeba tej uchwały uzgadniać i konsultować, to możemy ją uzyskać bardzo niskim kosztem, bez analiz środowiskowych, społecznych i urbanistycznych. Być może nawet w pełni zabezpieczone umowy dzierżawy nie będą tu potrzebne. Wystarczy złożyć wniosek z partyzanta i roztoczyć przed gmina wizję szybkiego sukcesu. Schody zaczną się później. Brak właściwego rozpoznania obszaru inwestycji będzie skutkował koniecznością zmiany uchwały lokalizacyjnej. Pytanie czy każda z firm, która uzyska taką uchwałę będzie w stanie pokryć olbrzymie koszty dewelopmentu farm wiatrowych. Część tych uchwał w ogóle nie będzie nadawała się do realizacji. Pozostaną jednak w systemie, blokując rozwój innych funkcji, w tym funkcji mieszkaniowej. Oczywiście będzie je można zmienić, ale koszt i ryzyko ewentualnych roszczeń wynikających z tej zmiany gminy będą musiały wziąć na siebie. Poza tym taki tryb lokalizacji elektrowni wiatrowych może wywołać protesty społeczne i w konsekwencji pogorszyć nastawienie do tego typu inwestycji.

Jaki jest więc sens podejmowana takich uchwał?

Każdy kto dzisiaj rozwija projekty wiatrowe doskonale wie, że istotnym problemem/ wyzwaniem jest konkurencja w terenie. Nie da się postawić elektrowni wiatrowych na sąsiadujących ze sobą działkach. Przy zakładanych obecnie parametrach turbin wiatrowych odległość pomiędzy nimi nie powinna być mniejsza niż kilkaset metrów. Oznacza to, że do realizacji projektu wiatrowego na ogół potrzebny jest obszar o powierzchni przekraczającej znacznie 1000ha. To obszar, który powinien być przeznaczony do dyspozycji jednego inwestora. Jeżeli w granicach tego obszaru kilku inwestorów dzierżawi grunty pod turbiny to szanse na realizację takiego projektu maleją wraz z liczbą tych konkurencyjnych firm. Niestety świadomość tego faktu wśród decydentów w gminach jest bardzo niska, co może skutkować podejmowaniem decyzji wzajemnie się wykluczających. W rezultacie w wielu gminach mamy do czynienia dzisiaj ze swoistym wyścigiem. Wyścigiem, w którym nierzadko nie ma żadnych zasad. W tym wyścigu uczestniczą z reguły zarówno poważni inwestorzy mający za sobą olbrzymie doświadczenie i kapitał, ale również tacy, którzy nie mają większych szans na zrealizowanie projektu, o którym mówią, co oczywiście nie oznacza, że są na straconej pozycji. Dobrze wszyscy wiemy, że tych drugich jest wcale niemało. Narzędzie, które pozwala w krótkim czasie zabezpieczyć cały ten obszar dla realizacji inwestycji jest z punktu widzenia inwestora narzędziem wręcz idealnym. Problem w tym, że to narzędzie może być wykorzystywane do nieuczciwej konkurencji niwecząc szansę na powstanie innych, dobrze przygotowanych projektów. Naturalnie ucierpią na tym inwestorzy, ucierpią też samorządy, które stracą szansę na rozwój wartościowych projektów. W rezultacie stracimy my wszyscy, bo rozwój OZE nie będzie przebiegał tak jakby mógł.

Taka uchwała daje również szansę na szybkie wnioskowanie o warunki przyłączenia, które dzisiaj są towarem deficytowym. Z tego punktu widzenia trzeba przyznać, że to rozwiązanie ma jakieś uzasadnienie, ponieważ pozwala nie inwestować sporych pieniędzy przed uzyskaniem tych warunków. Moim zdaniem jednak takie rozwiązanie ma zbyt daleko idące skutki i dlatego uważam, że nie jest do przyjęcia. Ten problem należy rozwiązać z innej strony nie pozostawiając w systemie uchwał, które nie są możliwe do realizacji, a jednocześnie rodzą olbrzymie skutki prawne i blokują możliwość innego zagospodarowania terenów objętych uchwałą.

Reasumując, uważam, że zaproponowana nowa forma lokalizacji inwestycji wiatrowych przyniesie więcej szkód niż korzyści. Wątpię, że będzie to narzędzie powszechnie stosowane w gminach, szczególnie w najbliższym przedwyborczym okresie. Poza tym czytając projekt ustawy mam znacznie więcej pytań niż odpowiedzi dotyczących tego rozwiązania, co nie wróży za dobrze w kontekście oceny poprawności jego przygotowania.

Osobiście żałuję, że w projekcie tej ustawie nie znalazły się proste zmiany dotyczące usprawnienia procedury planistycznej. Obowiązki i terminy dotyczące organizacji konsultacji publicznych wymagają pilnych zmian. Warto byłoby też doprecyzować część wymogów, bo ich niejednoznaczność może w przyszłości skutkować rozstrzygnięciami nadzorczymi do planów miejscowych. Na domiar złego proponowane zmiany w przepisach nie są spójne z przepisami aktualnie obowiązującymi, co wzmocni tylko niemały już bałagan i wątpliwości interpretacyjne. Za rozsądną należy natomiast uznać propozycję dotyczącą uzależnienia odległości pomiędzy elektrowniami wiatrowymi a zabudową mieszkaniową od oddziaływania akustycznego. Szkoda tylko, że dokłada się do tej ciekawej propozycji bardzo złe rozwiązania, których wprowadzenie może przynieść wiele szkód dla branży wiatrowej. Osobiście mam nadzieję na poprawki.

Zachęcam Was również do przeczytania moich wcześniejszych wpisów:

Kluczowa rola prognozy środowiskowej w procedurze MPZP dla elektrowni wiatrowych!

Nowelizacja ustawy o planowaniu przyjęta przez Sejm! Bardzo korzystna zmiana dla branży OZE!

Artykuł Uchwała o ustaleniu lokalizacji inwestycji wiatrowej jako narzędzie do nieuczciwej konkurencji pochodzi z serwisu Urban Consulting.

Jak organizować spotkania otwarte?

Filip Sokołowski — Tue, 07 Nov 2023 06:11:58 +0000

Zgodnie z art. 6e ust. 1 pkt 1 ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych wójt, burmistrz albo prezydent miasta gminy, w której jest lokalizowana elektrownia wiatrowa w terminie 30 dni od dnia podjęcia uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego, na podstawie którego ma być lokalizowana elektrownia wiatrowa, organizuje co najmniej jedno spotkanie otwarte w formie spotkania bezpośredniego oraz co najmniej jedno spotkanie otwarte prowadzone za pomocą środków porozumiewania się na odległość, umożliwiających zabieranie głosu, zadawanie pytań i składanie uwag przez jednoczesną transmisję obrazu i dźwięku oraz zadawanie pytań i składanie uwag w formie zapisu tekstowego.

Powstaje pytanie czy można spotkanie bezpośrednie oraz spotkanie „online” zorganizować w tym samym czasie?

Aby odpowiedzieć na to pytanie należy się zastanowić nad celem tej regulacji. Jeżeli przyjmiemy, że celem jest upowszechnienie dostępu do spotkania otwartego, poprzez wykluczenie konieczności osobistego stawiennictwa w urzędzie gminy (czy też innym miejscu) to dla osiągnięcia tego celu nie ma znaczenia czy spotkania odbędą się w jednym terminie czy w różnych terminach. Jeżeli natomiast uznamy, że celem było zwiększenie prawdopodobieństwa, że wyznaczone terminy będą pasowały większości zainteresowanych to należałoby uznać, że muszą być to dwa spotkania, zorganizowane przynajmniej z jednodniowych, a najlepiej kilkudniowym odstępem.

Ja opowiadam się za tym pierwszym celem. Dlaczego?

Z zacytowanego na wstępie przepisu wynika, że możemy zorganizować więcej niż jedno spotkanie bezpośrednie i więcej niż jedno spotkanie „online”. Dla osiągnięcia drugiego celu bezsprzecznie większe znaczenie ma liczba tych spotkań niż ich forma. Jeżeli ktoś może uczestniczyć tylko w spotkaniu bezpośrednim ze względu np. na wykluczenie cyfrowe, to zorganizowanie spotkania „online” w innym terminie nie ma dla niego żadnego znaczenia.

Ustawodawca nie określił czy i jaki odstęp ma być pomiędzy tymi spotkaniami. Dla osiągniecia drugiego z wymienionych celów takie określenie wydaje się być kluczowe. Przy czym sam odstęp pomiędzy spotkaniami też ma tu znaczenie. Czytając literalnie ten przepis wystarczyłoby zorganizować te spotkania w ostępie jednej godziny, ale takie potraktowanie sprawy to bardziej działanie „na wszelki wypadek” niż działanie nakierowane na zwiększenie udziału osób, którym nie pasuje wcześniejszy termin.

Druga kwestia to termin w jakim musimy zorganizować te spotkania. Ustawodawca dał nam na to 30 dni. Ktoś kto już organizował te spotkania i musiał dodatkowo powiadomić kilka gmin pobliskich, które z kolei zobowiązane były do powiadomienia swoich mieszkańców, doskonale wie, że te 30 dni to bardzo krótki termin. Należy pamiętać, że ogłoszenia w gazetach nie ukazują się z dnia na dzień. Gdyby ustawodawcy zależało na osiągnieciu tego drugiego z wyżej wymienionych celów to nie ograniczałby tak istotnie czasu, w którym te spotkania mają być zorganizowane. Tak na marginesie to wydaje się, że tutaj większe znaczenie ma kolejność działań a nie termin, w którym te działania mają być podjęte. Warto w tym kontekście spojrzeć na art. 6e ust. 1 pkt 2, który dotyczy organizacji konsultacji społecznych, w ramach których również mają się odbyć spotkania otwarte. W tym przypadku ustawodawca znacznie wydłużył terminy. W tradycyjnej procedurze o rozpoczęciu konsultacji wystarczy zawiadomić w dniu ich rozpoczęcia i prowadzić te konsultacje przez 28 dni. W procedurze „wiatrakowej” należy zawiadomić 14 dni przed rozpoczęciem konsultacji, a konsultacje mają trwać nawet do 90 dni. Te dwa etapy potraktowane są zupełnie inaczej. Te 90 dni ma bez wątpienia na celu stworzenie każdemu szansy na zapoznanie się z projektem. Uprawdopodobnienie osiągnięcia tego celu. Ten czas umożliwia też zorganizowanie większej liczby dyskusji, nawet w sytuacji kiedy potrzeba taka powstanie po pierwszym spotkaniu otwartym. Nie jest to natomiast możliwe w terminie 30 dni, o ile nie ogłosimy o tym fakcie od razu w ramach jednego ogłoszenia.

Na koniec chciałbym zwrócić uwagę jeszcze na jeden fakt. Termin 30 dniowy nie daje szans na powtórne zorganizowanie spotkania. Ze względu na konieczność uczestnictwa w nim osób ściśle wskazanych w ustawie, może okazać się, że nieobecność fizyczna np. przedstawiciela komisji urbanistycznej z przyczyn losowych spowoduje, że nie będziemy w stanie wypełnić obowiązku ustawowego co do składu osobowego. W takiej sytuacji organizacja w tym samym terminie spotkania bezpośredniego i spotkania „online” ogranicza nam znacznie to ryzyko, ponieważ fizyczna nieobecność może być zastąpiona obecnością „online”.

Jeżeli ustawodawca miał inny cel niż upowszechnienie dostępu do spotkania to powinien inaczej sformułować ten przepis.

Zachęcam Was również do przeczytania moich wcześniejszych wpisów:

Kluczowa rola prognozy środowiskowej w procedurze MPZP dla elektrowni wiatrowych!

Nowelizacja ustawy o planowaniu przyjęta przez Sejm! Bardzo korzystna zmiana dla branży OZE!

Artykuł Jak organizować spotkania otwarte? pochodzi z serwisu Urban Consulting.

Spotkania otwarte a gminy pobliskie

Filip Sokołowski — Sun, 05 Nov 2023 16:39:54 +0000

Przepisy znowelizowanej ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych obowiązują już niemal 9 miesięcy a wciąż budzą wiele wątpliwości. Już kilkukrotnie słyszałem pogląd, zgodnie z którym nie ma konieczności informowania gmin pobliskich o spotkaniu otwartym, które musi zostać zorganizowane 30 dni od podjęcia uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na podstawie którego ma być lokalizowana elektrownia wiatrowa. Gminy pobliskie muszą jedynie zostać poinformowane o podjęciu tej uchwały oraz o sposobie, miejscu i terminie składania wniosków do projektu planu miejscowego. Nie jest to prawda, ponieważ zgodnie z art. 6e ust. 1 pkt 4 ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych:

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta gminy, w której jest lokalizowana elektrownia wiatrowa przekazuje wójtom, burmistrzom albo prezydentom miast gmin pobliskich informację o ogłoszeniu, o którym mowa w pkt 2, w terminie 3 dni od dnia ogłoszenia, oraz informacje o terminach spotkań otwartych, o których mowa w pkt 1 i 2, niezwłocznie po ustaleniu tych terminów.

Z kolei zgodnie z przywołanym punktem 1:

Wójt, burmistrz albo prezydent miasta gminy, w której jest lokalizowana elektrownia wiatrowa w terminie 30 dni od dnia podjęcia uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego, na podstawie którego ma być lokalizowana elektrownia wiatrowa, organizuje co najmniej jedno spotkanie otwarte w formie spotkania bezpośredniego oraz co najmniej jedno spotkanie otwarte prowadzone za pomocą środków porozumiewania się na odległość, umożliwiających zabieranie głosu, zadawanie pytań i składanie uwag przez jednoczesną transmisję obrazu i dźwięku oraz zadawanie pytań i składanie uwag w formie zapisu tekstowego.

Nie ma co prawda konieczności przekazywania gminom pobliskim w tym samym czasie informacji o ogłoszeniu w sprawie przystąpienia do sporządzenia planu oraz informacji o terminach spotkań otwartych, ale biorąc pod uwagę, że gminy pobliskie zobowiązane są również do ogłoszenia na swój koszt informacji zarówno o przystąpieniu jak i o spotkaniu otwartym to za zasadne należy uznać przekazywanie tych dwóch informacji w jednym terminie tj. praktycznie niezwłocznie po podjęciu uchwały w sprawie przystąpienia do planu, tak aby wszyscy zainteresowani mieli możliwość wzięcia udziału w spotkaniach otwartych organizowanych maksymalnie 30 dni po uchwale rady gminy.

Zachęcam Was również do przeczytania moich wcześniejszych wpisów:

Kluczowa rola prognozy środowiskowej w procedurze MPZP dla elektrowni wiatrowych!

Nowelizacja ustawy o planowaniu przyjęta przez Sejm! Bardzo korzystna zmiana dla branży OZE!

Artykuł Spotkania otwarte a gminy pobliskie pochodzi z serwisu Urban Consulting.

Mamy dość „szybkich zmian studiów”!!! – czyli co u nas na półmetku tego roku?

Filip Sokołowski — Wed, 12 Jul 2023 22:20:03 +0000

Całe szczęście został już tylko podpis Prezydenta, bo gdybym przyniósł do pracowni kolejne studium do szybkiej zmiany to pewnie zaczęłyby się u nas grupowe zwolnieniaOstatnie pół roku minęło nam pod znakiem ratowania świata przed przewidywanymi skutkami reformy planowania przestrzennego. Od początku roku uchwaliliśmy 3 studia, w tym jedną całościową zmianę oraz doprowadziliśmy do opiniowania i uzgadniania 5 tzw. szybkich zmian i jedną kompleksową zmianę. Co ciekawe w przypadku tej uchwalonej całościowej zmiany szczere podejście do bilansowania sprawiło, że sesji uchwalającej musiała pilnować policja. Studium może i prawem miejscowym nie jest, ale dla wielu znaczy więcej niż polisa na życie. Niektórzy nawet po pobieżnej analizie rysunku postanawiają kupić sobie wymarzony projekt domu. Sądy trzymają oczywiście stronę „pokrzywdzonych”, ale z planami ogólnymi ma być ponoć zupełnie inaczej… ma być szybko, łatwo i przyjemnie... ponoć. Pożyjemy, zobaczymy!

Duże zaangażowanie w zmiany studiów sprawiło, że zeszłoroczny rekord w liczbie uchwalonych planów nie został tym razem pobity. Od początku roku uchwaliliśmy ich 14 o łącznej powierzchni ponad 1600ha, podczas gdy w połowie ubiegłego roku mogliśmy się pochwalić doprowadzeniem do końca 32 procedur sporządzenia MPZP o łącznej powierzchni ponad 5500ha. Niemniej, kolejne 6 planów gotowych do uchwalenia czeka już tylko na powrót radnych z urlopów. Wśród uchwalonych planów dominowały plany wielofunkcyjne, obejmujące swoimi granicami kilkadziesiąt a nawet kilkaset hektarów.

Drugim wydarzeniem, które istotnie wpłynęło na nasze zaangażowanie była nowelizacja ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych. Jako firma z dużym doświadczeniem w doradztwie i projektowaniu aktów planistycznych dla rozwoju OZE, w tym dla energetyki wiatrowej mocno skupiliśmy się na wsparciu dla samorządów i inwestorów przy rozpoczynaniu nowych procedur planistycznych. Opracowane przez nas autorskie szkolenie „OZE w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym” cieszyło się i cieszy się nadal bardzo dużym zainteresowaniem wśród inwestorów/deweloperów zarówno z branży wiatrowej jak i fotowoltaicznej. Do tej pory przeszkoliliśmy kilkanaście zespołów projektowych z czołowych firm OZE działających na polskim rynku.

Ponad to wykonaliśmy szereg opinii i analiz dla rynku OZE, od analiz obowiązujących mpzp, przez analizy przestrzenne potencjału dla rozwoju energetyki wiatrowej w gminach, po szeroko komentowaną w mediach analizę porównawczą, obrazującą różnice pomiędzy minimalną odległością 500m a 700m od zabudowy mieszkaniowej. Aktualnie kończymy również dwie duże oceny aktualności dokumentów planistycznych.

Po wejściu w życie znowelizowanych przepisów ustawy odległościowej wróciliśmy również do projektowania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dla energetyki wiatrowej. Pierwsza, rozszerzona procedura pod wiatr z naszym udziałem, została uruchomiona 24 kwietnia, a więc dzień po wejściu w życie znowelizowanych przepisów. Aktualnie jesteśmy już po konsultacjach społecznych w przypadku 3 projektów i organizujemy konsultacje dla kolejnych 4 projektów.

Ten rok to również zmiana naszej siedziby i powiększenie Zespołu, który liczy aktualnie 13 osób, a od sierpnia powiększy się o kolejną osobę.

Wszystko wskazuje na to, że druga połowa roku to będzie intensywna nauka, bo reforma planowania pieszczotliwie nazywana nowelizacja jest tak naprawdę rewolucją, która wywraca wszystko do góry nogami i wymaga od urbanistów (i nie tylko) przyswojenia ogromnej liczby nowych przepisów. Na szczęście w naszej pracowni lubimy wyzwania i z całą pewnością tym wyzwaniom podołamy!

Zachęcam Was do przeczytania moich wcześniejszych wpisów:

Kluczowa rola prognozy środowiskowej w procedurze MPZP dla elektrowni wiatrowych!

Artykuł Mamy dość „szybkich zmian studiów”!!! – czyli co u nas na półmetku tego roku? pochodzi z serwisu Urban Consulting.

Fatalne wieści dla branży wiatrakowej!

Filip Sokołowski — Sat, 25 Mar 2023 20:56:35 +0000

Kto mieszka w Polsce ten się w cyrku nie śmieje! Słuchajcie, w to się aż nie chce wierzyć! Jeszcze nie zdążyła wejść w życie nowelizacja tzw. "ustawy odległościowej", która po blisko 7 latach daje szansę na odblokowanie energetyki wiatrowej w Polsce, a tu w sejmie wylądował projekt nowelizacji ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który te inwestycje zablokuje na kolejne lata. Jak ktoś się temu z zewnętrz przygląda to pewnie przeciera oczy ze zdumienia!

Projekt ten zakłada zastąpienie wszystkich studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego planami ogólnymi. Tych studiów jest blisko 2500. Gminy będą miały czas na sporządzenie planów ogólnych do końca 2025 roku. Jeżeli się nie wyrobią to czeka je całkowity paraliż. Jaka jest szansa, że się wyrobią? W przypadku zdecydowanej większości ta szansa jest żadna. Tym bym się jednak jakoś specjalnie nie przejmował, bo jak historia pokazuje większość gmin w podobnych sytuacjach nie podejmuje żadnych działań mniej więcej do połowy okresu przejściowego, bo wie, że w drugiej połowie przyjdzie ustawodawca i ten okres wydłuży. Mogę się założyć, że w tym przypadku będzie analogicznie, szczególnie, że każdy sobie doskonale zdaje sprawę, że głównym problemem będą tu moce przerobowe urbanistów. Zakładam, że do 2027 roku większość gmin w Polsce tych planów ogólnych nie będzie miała.

Bardziej niepokojące jest to co może nastąpić w ciągu kilku najbliższych miesięcy. Projekt nowelizacji ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zakłada brak możliwości zmiany studium po wejściu w życie nowych przepisów. Oznacza to, że jeżeli w studium na danym obszarze nie została przewidziana jakaś inwestycja to z uchwaleniem planu miejscowego dopuszczającego tę inwestycję trzeba będzie poczekać na plan ogólny.

To jest fatalna wiadomość dla wielu inwestorów, ale chyba najbardziej wku… ma prawo być branża wiatrakowa. Uchwalona blisko 7 lat temu "ustawa odległościowa" całkowicie zablokowała rozwój energetyki wiatrowej w naszym kraju. Branża przez ten cały czas starała się o powrót do gry, godząc się na warunki, które nie są stawiane żadnemu innemu rodzajowi inwestycji powstających w Polsce. Kiedy wydawało się, że kompromis został osiągnięty do gry wszedł Poseł Suski i spowodował swoją poprawką, że wszyscy musieli wrócić na początek planszy zwanej procesem inwestycyjnym. Wygląda jednak na to, że zamiast ponownie wystartować, to trzeba będzie wrócić do szatni.

Dlaczego? Poprawka 700m spowodowała, że większość miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego przewidujących lokalizację elektrowni wiatrowych trzeba zmienić. Niech Was nie zmyli słowo "zmiana"… te plany trzeba będzie de facto zrobić od początku i to w nowej rozszerzonej procedurze. Każdy plan musi być zgodny ze studium, a w studiach obszary pod OZE były z reguły wyznaczane pod plan. Oznacza to, że skoro plany są do zmiany, to studia w dużej części przypadków również. I tu się pojawia problem, bo projekt ustawy o planowaniu, który w zeszłym tygodniu wylądował w sejmie takiej zmiany nie przewiduje. Trzeba będzie czekać na plany ogólne.

Jest co prawda w tej ustawie magiczny art. 67 ust 3 pkt 2, zgodnie z którym przy uchwalaniu planów miejscowych pod OZE nie trzeba się będzie przejmować brakiem zgodności ze studium w zakresie rozmieszczenia stref OZE. Diabeł jednak jak zwykle tkwi w szczegółach. Ten kto ma do czynienia ze studiami to wie, że w tych dokumentach zabudowa na gruntach rolnych jest z reguły ograniczona do lokalizacji budynków i budowli związanych z rolnictwem. Bez wątpienia elektrownia wiatrowa do takich obiektów budowlanych nie należy. Trudno więc będzie udowodnić, że plan miejscowy pod wiatraki jest zgodny ze studium, skoro studium na gruntach rolnych dopuszcza wyłącznie zabudowę związaną z rolnictwem. Brak tej zgodności oznacza z kolei brak możliwości uchwalenia planu miejscowego. Większość inwestorów będzie zatem musiała poczekać na uchwalenie planów ogólnych, a to oznacza niestety kolejny przestój…

Zachęcam Was do przeczytania moich wcześniejszych wpisów: